Renée Verwey en Sanne van der Weegen: Get Moving! Self-management support using mobile technology

Promotiedatum  16 september 2015
Instituut CAPHRI, Maastricht University
Naam promotor: prof. dr. Luc de Witte
Namen copromotores: dr. Marieke Spreeuwenberg, dr. Huibert Tange

Twee promovendi één project

In 2010 zijn we beiden begonnen aan het It’s LiFe! project. Twee promovendi op één project. Renée begon in september en Sanne 1,5 maand later. Vanaf oktober was het dus een vliegende start. De samenwerking met twee techniekbedrijven was al opgestart en nu kregen wij de taak om zo snel mogelijk de eisen van de eindgebruikers duidelijk te krijgen. Het doel van ons project was namelijk de ontwikkeling van een tool en een zorgprogramma om mensen met diabetes of COPD te stimuleren om meer te gaan bewegen. En niet alleen ontwikkelen, het plan was ook om beide componenten van deze interventie te testen en te evalueren of deze combinatie effectief was. Een ambitieus project! Maar heel leuk voor ons om in dit project de kans te krijgen om alles zelf uit te voeren van begin tot eind, van idee tot RCT.

Twee promovendi op één project, dat brengt wat extra discussiepunten met zich mee. Steken we in op één boek aan het eind of twee en hoe wordt de verdeling gemaakt in werkzaamheden en artikelen? Het promotieteam wilde niet alles op voorhand al dichttimmeren want wat als er iemand zwanger of ziek wordt, dan moet de ander wel door kunnen. Na verloop van tijd ontstond in het schrijven een verdeling: de één de tool, de ander het zorgprogramma, en bij de RCT (effecten en proces) ging alles gezamenlijk.

En zo is het gebeurd, we zijn nu vijf jaar verder en er liggen twee proefschriften die op dezelfde dag zijn verdedigd. Wat mooi dat we dit project samen zijn gestart en samen hebben kunnen afronden! Een PhD traject gaat gepaard met veel ups maar ook met de nodige tegenslagen en zure appels waar je doorheen moet bijten. Zoals een stelling in het proefschrift van Renée zegt: ‘Op een zeker moment zijn gedachten over het proefschrift net Haagwinde, een zeer hardnekkig wortelonkruid dat – wat je ook doet – altijd weer ergens tevoorschijn komt.’ Als je ‘alleen’ promoveert kun je je als PhD-student wel eens aan je lot overgelaten voelen. Het is immers jouw PhD traject. Je promotoren zijn er voor je en helpen je bij het vinden van oplossingen, maar niemand is zo betrokken bij je project als jijzelf. Bij ons was dat anders, want we hadden elkaar. Er was altijd nog iemand waarvoor die zure appel net zo zuur was.

De grote dag

Op dezelfde dag promoveren gaat natuurlijk ook gepaard met een volgorde. Iemand mag als eerste en een ander moet wachten. Degene die als eerst mag is er als eerste vanaf, maar de familie en vrienden van degene moeten wel langer wachten op de uitslag en receptie. We hebben besloten om te loten : kop of munt (via Skype). Sanne mocht als eerste van 14-15uur en Renée daarna als tweede van 15.15uur-16.15uur en daarna gezamenlijk de bul uitreiking.

Iedereen vertelt je van te voren dat je vooral moet genieten, dat het echt een unieke ervaring is en dat het uur zo om is. En dat is ook zo! Het is heel onwerkelijk om er te staan. Hier heb je zolang naartoe geleefd. Je hebt meegeleefd met zoveel voorgangers en nu sta je er zelf. Tijdens het lekenpraatje en de eerste vraag leek het voor Sanne net of ze in een droom zat en of het nog moest beginnen. Na de eerste vraag valt de spanning van je af en is het inderdaad leuk én genieten én het is jammer dat het uur voorbij is!

Voor Renée begon het toen pas, maar zij had al snel door dat er een hele goede sfeer hing en dat de heren van de corona leuke vragen stelden. Renée vond van te voren – een beetje oneerbiedig - dat een proefschrift verdediging eigenlijk maar een poppenkast is. Maar op de dag zelf was het toch vooral echt leuk en feestelijk. En ook zij kreeg interessante vragen, bijvoorbeeld over hoe ze vorm zou geven aan het beleid voor wat betreft stimuleren van meer bewegen als ze minister Schippers zou zijn.

Belangrijkste onderzoekservaring

em>‘If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together.’ en ‘Waarom moeilijk doen als het samen kan.’ Beide stellingen staan voor de intensieve samenwerking met elkaar als promovendi maar ook voor de inhoud van de proefschriften. We hebben veel waardevolle informatie ontvangen van zorgverleners en patiënten tijdens de ontwikkeling van de tool en het zorgprogramma. Als wij als onderzoekers zonder hen hadden ontwikkeld was het nooit zo succesvol geworden. Tevens gaat het in de interventie om de combinatie van techniek en zorg en de samenwerking tussen patiënt en zorgverlener. Deze combinaties bleken effectief.

En nu?

Renée zet haar werkzaamheden voort op Zuyd Hogeschool bij  het Expertisecentrum Innovatieve Zorg en Technologie (EIZT).

Sanne gebruikt haar opgedane kennis bij haar werk bij Vilans, het kenniscentrum voor de langdurende zorg op de afdeling Onderzoek en Innovatie op het thema eHealth.

Sanne van der Weegen
Renée Verweij